Próchno powstawało powoli, korespondencyjnie (Gawinecki – Ugory, Złota Jesień, ex-Melisa; Leśniewski – Artykuły Rolne, Leśniewski/Nowacki, Obiekty; Sofiński – DRAH), na uboczu codziennych zajęć. Muzyka swobodnie ewoluowała – od delikatnych ambientowych chmur przez plemienny post-punk i mantryczny noise, aż do swojej ostatecznej formy. Finalne brzmienie Próchna to wypadkowa fascynacji nieokrzesanym noise-rockiem, minimalizmem, outsiderskim black-metalem i… ambientem spod znaku Stars Of the Lid. Hałas, repetycja i wrzask. Żadnego post-rocka, żadnych riffów, żadnego śpiewania. Debiutancki album ukazał się 22 marca 2019 roku, płyta CD nakładem Gusstaff Records, a winyl Don’t Sit On My Vinyl.









